Boşanma Hikâyeleri: Boşanan Kadınların ve Erkeklerin Kendi Anlatımları

Peri masalı (erkek 36 yasında )

Lise arkadaşımla yaklaşık 5 senedir flört ediyorduk. 25 yaşında evlenmeye karar verdik. Gerçekten peri masalı idi bizim aşkımız. Ev de bile el ele, göz göze oturuyorduk. İkimiz de varlıklı ailelerin çocuklarıydık.
Hemen dünya tatlısı 2 çocuğumuz oldu. Ben işime o işine koşturuyorduk bir yandan çocuklar ailelerimiz, her şey yolunda gidiyordu.
Ta ki çocuklarımız için bahçeli bir eve taşınma isteğine kadar ….
Evimiz bulduk , içi yapılmaya başlandı. Bu arada eşim bana ve aileme ters davranmaya başladı. Hep bir ağlama krizleri, kavga çıkartmalar ,çocuklarla daha ilgilenme… beni kendinden uzak tutmak için den elinden geleni yapıyordu. Bir yandan ev çalışması devam.. Hayatın da biri olup olmadığını sorduğum da da sen bana ne demek istiyorsun diye bana saldırıyordu.
Böyle yaklaşık 1 sene bir süreç yaşandı. Evlilik terapisti psikologlara gittik aileler araya girdi ama eşimi o moddan çıkaramadım. Ve sonun da bu davranışların sebebi belli oldu. Eşim evimiz dekore eden mimara aşık olmuştu ☹

Yıkılmıştım peri masalım bozulmuştu
Sancılı bir boşanma süreci yaşadık maalesef, ve eski eşim o mimar beyle evleniyor…..

Her peri masalının sonu mutlu son mu sizce diye soruyorum size şimdi??

Evliliğimin 8 ayından itibaren o zaman ki sevgili eşimin ne zengin kalpli olduğu ortaya çıktı. Zannederdim ki evlenince boşanılmaz (bu arada üniversite mezunu üstüne masterını yapmıs bir kadınım bu düşüncede olunca gözünü açıp evlendi sanmayın, sadece etrafımda ki evlilikler böyleydi). Artık arada ne maceralar yaşadığımızı bilmiyorum ama vurucu darbe 2 çocuktan sonra evliliğin onbeşinci senesinde geldi. En yakın demiyim ama en sevdiğim arkadaşlarımdan biri de bu işin içine girince eee yuh artık bu kadar da değil diyip bu işi bitirmeye karar verdim. En önemli sebebim de iki erkek çocuğu yetiştirmemdi. Bakın çocuklarım hiç bir kadını böyle aşağılayamazsınız, bakın çocuklarım çapkınlığın bile bir raconu vardır gidip karınızın en yakın arkadaşıyla olamazsınız ve bakın çocuklarım böyle bir bok yerseniz çocuklarınızın sabah uyandığında gözündeki çapağa ağzındaki kokuya hasret kalırsınız demekti benim niyetim. Görsünler bilsinler ki babamın dediği gibi evlilik namaza benzer bir kere niyet ettin mi artık etrafına bakmazsın. Ve iş boşanma mahkeme  protokoller kısmına geldi. Ve bir madde çocuklar yaz tatilinde bir ay babada olacak. Ooo dedim nasıl yani ben bir ay çocuklarımı veremem, boşanmam nolucak sanki bir daha evlenecek miyim. Bu telefonu aldığımda Nişantaşında sokak ortasındaydım nasıl ağlıyorum, bir arkadaşımı aradım benden bir sene önce boşanan. Kahkalalarla güldü kızım sen manyak mısın. Yazılır öyle de pratikte olmaz o iş, protokoller adam birini bulana kadardır. Sonra 3 gün alsa çocukları dersinde adamı bulamazsın. Ve ben arkadaşımı dinledim ok dedim. Bu maddenin de hiiiiç işlemediğini yaşayarak öğrendim

Ruhuna selam olsun,
Hayatta hiçbir şeyin tesadüf olmadığı gibi su an bunları yazıyor olmam da tesadüf değil. Tam 4 yıl önce musmutlu 6. Yılını yaşayan bir evililiğim ,ideal çift olarak hayatını sürdüren bir kadın iken , bir sabah gözümü açtığımda terkedilmişliğin en ağır şeklini yaşıyordum. Bir göz açıp kapama ile ne kadar de değişiyor dense hemen tek bir cevap veririm. Bir hayat değişiyor göz açıp kapamayla ,tıpkı benim ki gibi….
Hem maddi, hem manevi terkedilmeyi umarım kimse yaşamaz. Toparlanmak çok uzun yıllar alıyor. Kendimi 4 yıl önce ,tedavi doğa da diye doğa kampına adadım. 3 ay doğanın gücüyle tedavi oldum derken, bir güç ile ayağa kalktım. Kendime özgüvenimi kazanarak başladım yeniden. Güvenmeye ,yaşamaya,ayak uydurmak çok zordu.
Küçük bir şehirde yaşıyorsanız daha da bir güçlü olmak gerekiyor. Çünkü , etrafınız da o kadar genç ve güzelliğimi bana hatırlatan oldu ki savunma durumunda bir modla başetmekte çabasıydı. Meslek olarak özel sektörse bir de sektörünüz EYVAH diyorum. Benim ki öyleydi. Ayakta kalma, çalışma gücümü bırakmadılar. Çünkü gelen teklif ve iyi niyet gösterişleri ile iş hayatı bitti savaşmaktan yorulduğum için… Yaptığım aile yanı yaşam , yaz ayları ege de sezonluk işler . Ruhuma iyi gelen sadece Ege esintisi olunca, böyle süre gelen dağılıp toplanma modları , derken yani bir yerleşme kararı tam bir oldu modu derken bu sefer yola çıktığın tekrar güvendiğin hayat arkadaşım olabilir dediğin adamın son anda terk edişe geçişi . Aynı günlerde eski terk eden eşin iletişime geçip dünya turunda olduğu bilgisini paylaşması …..
Derken bugün, ruhen, beynen ,her anlamda bir pes etmişlik ,çaresizlik, yanlızlık , bir işe yaramazlık değersizlik, özgüvenin yerlerde sürüklendiği bugün sizin sitenin tanıtımı..
Bu bir tesadüf olamaz . Bu belki tutunup ayağa kalkabilmem için bir ışıklı yok. Ona inanarak bu satırları yazdım.
Özgür hanım’a merhaba,
Yollarımızın EYVAHBOŞANDIM ile başlayıp çok şükür ruh eşimle yaşlandım dediği boyuta kadar ilerlemesi temennisiyle….

ESRA 33 YASINDA

Benim çoğu kadın ve erkek gibi trajik bir hikayem yok aslın da… ama günün sonunda herkesin bir hikayesi var. Beni aldattı , bana yalanlar söyledi , bana kötü davrandı diyebileceğim bir evlilik değildi benimkisi. Eee ne mi oldu dediğinizi duyar gibiyim. Biz, tanıyan eş, dost , akraba çok kişi sordu, konuştu ve yorum yaptı ve bizler yerine kararlar verdi.
7 senelik evlilik ve 4 yaşında bir erkek evlattan sonra boşanma kararı aldım. Herkesin özendiği , sorunsuz evliliğim bitmişti . Hep şanslı istediğini elde etmiş , iyi bir aileye sahip ,başarılı bir kadındım o yüzden önce kendi kabul etmeliydim. Eski eşimle iyi bir anne baba olmayı başarmış ama karı koca olmakta sınıfta kalmıştık. Sinyalleri görememiştik, birlikte evrilememiştik. Ben ben olmayı bırakıp başka birine dönüşmüştüm. Annelikle beraber gelen sorumluluklarla kadın olmaktan uzaklaşmıştım
Karar vermek benim için çok kolay olmadı; çünkü oğlum küçüktü. Ama ona kendine önem ver, değer ver, kendini tanı, mutlu ol derken ben kendim için nasıl farklı davranacaktım. Tekrardan ben olmayı seçmek ve daha mutlu bir anne ve kadın olmak varken diğer türlüsü herkese haksızlık değil miydi? İş durumundan dolayı bir süre birbirimizden ayrı kalmak bile ilişkiyi düzeltmeye yetmedi maalesef. Herkes farklı yaşar yasını….Ben daha çok sosyalleşerek, yanımda bana iyi gelen arkadaşlarımı tutarak ve sadece duymak istediklerimi duyarak geri kalan negatif sözlere kulaklarımı tıkayarak geçirdim bu süreci…
Ardından kavgasız ve sorunsuz bir boşanma yaşadık birlikte gidip döndük hatta adliyeye. Daha iyi günlerimiz olsun diye evlerimizin yollarını tuttuk…..karı koca olarak iyi bir çift olamasak da hala iyi geçinen daha mutlu anne babayız …her hikaye kendine özel ama hepsi de o kadar dram dolu değil.
Her kapanan kapının ardından yeni bir kapı açılacaktır..
SEVGİYLE KALIN

45’inden sonra huzurlu yalnızlık;
Pandemi sonrası verilen en doğru kararlardan biridir hayatımda BOŞANMAK…
15 yıllık beraberlikten sonra karar vermek zor olur diye düşünüyordum ama toplum baskısından ötürü düşünüyormuşum.
Tüm yaşanmışlıklar sonradan edinimler hep hayatın bir rütunu imiş…
Adı Alışkanlıklar olmuş.
-bunlardan nasıl vazgeçeceğim ?
-peki arabamın tekerleği patlayınca kimi arayacağım ?
-sinemaya kimle gideceğim ?
-akşam yemeğimi kimle yiyeceğim ?
tabi ki tüm bunları ben yalnızlığımla tek başıma yapabilirim, yapacağım ve yaptım…
Gereksiz baskılardan kurtulmak ve yapabileceğine inanırsan başarabilirsin .
Unutma sensin önemli ve mutlu olması gereken kişi, ve beklemeye gerek kalmadan adım atmalısın.
Huzur kelimesinin gerçek anlamını şimdi yaşıyorum ve ben artık tek başıma da MUTLUYUM diyebiliyorum.

45 yaş, boşanmış, Ezgi

“Özgürlük” kelime anlamı neydi ? ;
Boşanınca kelimenin tam karşılığını en derinden hissettim.
Sıkıştırılmış birliktelik kavramına dahil oluyorsun hayat koşturmasında. Evet evlilik müessesesi çok kutsal bir müessese ama
çağın gerektirdiğini yapma amacı güden bizler için artık öyle olmuyor. İş hayatının koşturması evde devam ediyor. Ev işleri, çocuk bakımı , eşin isteklerine karşılık vermek artık bunlar eski hayatlarda kaldı. Her birey kendi koşturmasını eşit şartlarda gerçekleştirmeli işte olmayınca adını BOŞANMA oluyor. Ama unutmayalım ki boşanma olmazsa evlilikler olmazdı:)

39 yaşında, Banu

İkinci bahar gerçek ……
58 yaşında erkek S..
İlk evliliğimi yaptığımda 28 yaşındaydım, eşimle aynı yaştaydık. Birlikte iş kurduk hem çalışıp hem de çok eğleniyorduk. Hayata aynı taraftan bakıyorduk tek bir konu hariç. ???? Ben çocuk isterken eşim çocuk istemiyordu. İşleri büyüttük gezdik, tozduk 8 sene süren bir evliliğimiz oldu. Ama çocuk konusu hep kavga sebebimiz oldu.Elimde olan biten her şeyi eşime verdikten sonra boşandık ….
10 sene depresyon ,mutsuzluk ve yanlış ilişkilerle geçen günlerin ardından , bir arkadaşımın yemek davetinde onunla tanıştım… ilk görüşte aşka inanır mısınız? Ben hiç inanmazdım.
Benden 10 yaş küçüktü ,ama o akşam yemek hiç bitmesin istedim.
Ergenler gibi geç saatlere kadar telefonda konuşmalar, mesajlaşmalar, her gün buluşmalar ..
Çok kısa sürede anladım ki ömrümün geri kalanında ondan ayrı kalmak istemiyorum , çok kısa sürede ona evlenme teklif ettim , çok kalabalık olmayan aile ve dostlarla sade bir törenle evlendik.
O gün bugündür her gün yeniden aşık olduğumuz günler yaşıyoruz.
Herkesin yeniden aşkı bulması dileği ile…

Eşim benden 3 yaş büyüktü.
15 yıllık evliydim evlilik süresi boyunca aile binasına oturduk .
Zaten yaşadığım şehrin en zenginlerinden birinin oğluydu.
12 ayın her günü ailesi ile beraberdik daha büyütülmeyen bir adamı büyütmem için evlendirilmiştim.
Özgüvensiz babasının dediğinin dışına çıkamayan biriydi.
Evlilikten bana kalan en büyük zenginliğim 3 oğlum, şükür sebeplerim.
Babası annesi sürekli ezer kimse de sesini çıkarmazdı, bütün sosyal hayatım, arkadaş ilişkilerim her şeyim bitmişti artık adım bile kalmamıştı (şşttt baksana) hizmetçi muamelesi görüyordum.
Annesinin beni sürekli aşağılaması, babasının evlilik bitmeyecekleri arasında yaşamaya çalışırken birde beni aldatıyormuş. Ne yazık ki arada fiziksel ve ruhsal şiddette vardı.
Beni kadın olarak beğenmediğini söyler sürekli dalga geçerdi.
Doğumlardan dolayı aşırı kilo aldım çünkü (96 kiloydum). Hep çocuklarımın hatırına bir gün düzelir dedikçe daha kötü oldu ne zaman büyük oğluma şiddete kadar gitti olaylar beni de kötü kadın gibi kullanmaya başladı boşanmaya karar verdim.
Yaşadığım hiç bir şeyi aileme ve çevreme anlatmadığım için boşanmam çok zor oldu ama çok şükür sonunda bitti…

Hak ettiğimiz hiçbir şeyi de vermediler, Sadece iki küçüğün okul parası o da çevreye göstermelik sonra toruna, çocuğa bakılmadı denmesin diye.
Ailemle yaşıyoruz. 8 sene oldu ama çocuklarım ve ben çok mutluyuz. Benden sonra tekrar evlendi. Bu eşten olan çocuğu ve eşi ile de küsmüş bekar gibi yaşıyorlar .
Çocuklar umurunda değil. Dilerim çocuklarından af diler tek duam bu.
Evlilik boyunca beni hiç sevmemiş son boşanmaya yakın 4 ayda 37 kilo verdim zayıflayınca sevmiş ……..
Ne denir ki…